Grenlandia. Największa wyspa na Ziemi, a zarazem jeden z najmniej zbadanych obszarów Arktyki. Około 80% Grenlandii jest pokryta stałym lodem, pozostałe 20 % to powierzchnia odsłoniętej skały macierzystej.

Pomimo trudnych warunków pogodowych, słabo rozwiniętej infrastruktury oraz ograniczonego dostępu do wielu dóbr współczenej cywilizacji takich jak np. internet, Grenlandia ma wiele do zaoferowania tym, którzy chcą i potrafią wykorzystać jej potencjał i oswoić się z niestandardowymi warunkami do życia. Wraz ze wzrostem turystyki zwiększa się rola urozmaiconej kultury i sztuki w życiu codziennym lokalnych ludzi.

Również geologia Grenlandii jest bardzo bogata i zróżnicowana. Występuje tutaj wiele cennych złóż metali rodzimych oraz minerałów pierwiastków rzadkich.
Skały obserwowane w poniższym projekcie są wieku paleoproterozoicznego (1850-1725 Ma) i należą do większego ciała geologicznego o nazwie batolit Julianehåb składającego się z wielofazowych wapniowo – alkalicznych granitów, granodiorytów, tonalitów i diorytów hornblendowych z rojami dajek appinitu. Batolit jest interpretowany jako korzeń łuku wulkanicznego zawierającego skały z prowincji Gardara.

Seria została wykonana na południu Grenlandii, latem 2017 roku.