Lofoty – archipelag pięciu głównych oraz setek mniejszych wysp, szkierów i skał na Morzu Norweskim, położony u północno-zachodnich wybrzeży Norwegii.

Historia geologiczna archipelagu Lofotów jest złożona i obejmuje szereg zdarzeń deformacyjnych i metamorficznych. Archipelag jest jest ukształtowany przez platformę prekambryjską, zbudowaną ze skał pochodzenia wulkanicznego i metamorficznego, których wiek ocenia się na 3 miliardy lat (jedne z najstarszych na świecie). Występują tutaj głównie kompleksy skał Archaicznych (gnejsy migmatyczne i gnejsy warstewkowe) oraz nieco młodsze, wieku Paleoproterozoicznego (gnejsy łyszczykowe, gabra, migmatyty, anortozyty, granity, monzonity, czarnokity). Miejscami można spotkać Jurajskie osady w postaci piaskowców i łupków łyszczykowych.

Na obecny wygląd rzeźby terenu Lofotów duży wpływ mają współczesne procesy erozyjne oraz Czwartorzędowe zlodowacenie Weichselian (przełom epoki Plejstocenu i Holocenu).
W wyniku wycofywania się lodowca na terenie Lofotów i całej Norwegii nastąpiły zmiany poziomu morza, powstały liczne doliny U-kształtne i doliny zawieszone, fiordy, szkiery i jeziora polodowcowe. Skalne masywy mają strome, wysokie na kilkaset metrów ściany, ostro zarysowane wierzchołki i postrzępione granie.

Seria została wykonana na Archipelagu Lofotów, latem 2018 roku